Paradoksy

Ustawa z 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U z 2001 r. nr 4 poz. 27) wprowadziła nowe pojęcie - prawo odrębnej własności. W nowo oddawanych mieszkaniach będzie można otrzymać tylko mieszkanie lokatorskie lub na prawie odrębnej własności. Zlikwidowano możliwość przyznawania mieszkań opartych na własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu. Paradoksem jest to, że istniejące już mieszkania własnościowe spółdzielcze nadal mogą funkcjonować.

Kolejnym paradoksem jest sprawa zamiany mieszkania lokatorskiego na odrębną własność. Miało być tak, że taka zamiana miała kosztować (formalnie - różnica między wartością rynkową prawa odrębnej wartości lokalu, a wartością zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego) nie więcej, niż 3 proc. aktualnej wartości rynkowej mieszkania . Poprzez wyrzucenie owych 3 procent z znowelizowanej ustawy została dziura i nie wiadomo, ile obecnie spółdzielca miałby zapłącić. Część prezesów twierdzi (z czym nie zgadza się przykładowo Ogólnopolskie Forum Spółdzielców Mieszkaniowych), że bardzo dużo.

21 grudnia 2001 r. z inicjatywy rządu sejm znowelizował 12 ustaw okołobudżetowych, w tym ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych. Uchwalono 7 zmian dotyczących realizacji ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w tym dotyczącą terminu realizacji ustawy.

Do 24 kwietnia 2003 roku każda spółdzielnia w Polsce ma być gotowa ze wszystkimi czynnościami przygotowawczymi żeby uwłaszczyć zainteresowanych członków lub najemców lokalami spółdzielczymi.

Jeśli spółdzielnia nie wywiąże się z ustawowego obowiązku w tym terminie, to członek spółdzielni może dochodzić swoich praw uwłaszczeniowych przed sądem, który ma prawo orzekać o ustanowieniu odrębnej własności lokalu na zasadach określonych w ustawie. Postępowanie toczy się wówczas według przepisów kodeksu cywilnego o zniesienie współwłasności, zaś koszty sądowe w takim przypadku ponosi spółdzielnia.